|
Toegevoegd door herman
|
|
Monday 20 January 2003 Hits: 1591 |
Je kent het wel. Doorsnee gezin, 11 jaar huwelijk achter de kiezen, 2 leuke kinderen 8 + 6 jaar. Na 15 jaar knetterhard ploeteren eindelijk je eigen zaak. Nog harder werken, personeel aannemen. Niks aan de hand tot je vrouw (nu ex)het helemaal te pakken krijgt en een uitzendkracht het hof maakt. Scheiding en faillisement aan de broek. Alles weg in 1 klap incl. de kids.
Na twee jaar een leuke vrouw ontmoet (we zijn inmiddels getrouwd en hebben uit dit huwlijk 2 schatten van kinderen) en zij heeft er ook twee uit een vorig gestrand huwlijk. Na heel lang aandringen mag ik de kids, nu 10 + 8, 1x per twee weken even ophalen.
WOW, en dit na 2 jaar geduld, rustig houden ect. ect. ect. Tot de dag kwam: "papa we willen bij jullie wonen". En yes, dit gebeurde ook.
Naar later bleek moeders (mijn ex) had hun zodanig verwaarloosd, dronk als een meikever en liet ze aan hun lot over. 2x per maand een nieuwe relatie onder het motto: kinders dit is een verre neef van mama.
We hebben zeker 2 jaar met de kinderen bij maatschapelijk werk en andere hulpverleners gelopen om de kids weer op het spoor te krijgen, wat aardig gelukt was.
Tot september 2002. De oudste, nu 16, liep van huis pats boem weg. Hals over kop naar huis vliegen (ik zat op dat moment in de buurt van Denemarken(offshore) en ben gaan bellen, zoeken, aangifte doen, het hele rijtje gehad maar had vanaf het begin al een hele rare bijsmaak.
M`n ex maar kon niks hard maken zij speelde dit spelletje zo geraffineerd mee dat het gewoon niet waar kon zijn. Jeugdzorg, kinderbescherming maatschappelijk werk, justitie, alles en iedereen waren bezig mijn dochter op te snorren ze heeft landelijk op de telex gestaan en het progamma tros vermist heeft ook speurwerk verricht met een verrassende ontknoping.
Juist mijn ex heeft haar zo danig gemanipuleerd dat ze wel weg moest lopen. Ze woont nu bij m`n ex sinds half december, met medeweten van boven genoemde instanties en staan dit oogluikend toe.
Mijn zoon, nu 14, wil ik niet en durf ik niet naar zijn moeder te laten gaan uit angst hem ook nooit meer te zien. Nooit heb ik een van mijn kinderen iets aan gedaan, maar uit een verklaring van politie werd beweerd dat ze mishandeld worden. Op aandringen van mijn ex moest mijn dochter dit verklaren.
Waar blijft het recht van een wettelijke voogd die op dit moment vol woede, ongeloof, frustratie en verdriet zit.
Een heel gezin is in een klap totaal ontwricht door een vrouw die ik met alle plezier naar harpjesland wil helpen. Ze heeft een verzoek ingediend bij justitie om beide kinderen weer op naam te krijgen.
Uitspraak rechter half mei dit jaar voor een ieder die geinteresseerd is hou ik op de hoogte van dit ongelooflijk verhaal.
Een machteloze vader met rambo gevoelens. |
