|
een moeder van drie fantastische meiden |
|
|
|
Toegevoegd door wendy33
|
|
Saturday 24 June 2006 Hits: 1133 |
ik ben een moeder van drie fantastische meiden 12,10,9 jaar.Op 27 april 2005 werden mijn kinderen met geweld uit de school gehaald door de politie en de kinderbescherming.De kinderbescherming heeft anonieme reacties gehad die zij op waarheid vonden berusten, maar niets ervan is waar.Ik kon alles met behulp van mijn advocaat tegenspreken en bewijzen maar ondanks dat werden ze me afgenomen en werd ik pardoes uit de ouderlijke macht gezet.mijn kinderen heb ik daar na 10 weken niet meer mogen zien.
Toen er eindelijk bezoekrecht kwam zijn mijn kinderen me schreeuwend in de armen gerend.Ga daar maar aan staan als ouder zijnde.na 50 minuten huilen heb ik 10 minuten met ze gepraat en moesten we het gebouw verlaten.De kinderen gingen schreeuwend naar buiten en ik werd tegengehouden in de bezoekkamer totdat ze weg waren.Je wordt behandeld als een zware crimineel.De kinderen hebben het er nog steeds moeilijk mee en dat terwijl het nu al juni 2006 is.Na 8 weken mocht ik mijn kinderen voor de tweede keer zien en dat was net zo verschrikkelijk.Weer werd ik tegengehouden totdat mijn kinderen weg waren.Daar na kreeg ik ze iedere 4 weken te zien voor 90 minuten.Bellen en schrijven mag ik niet want dat was te emotioneel vonden ze.En daarbij werd er gezegd dat ik genoeg contact met mijn kinderen had.Op de dag dat de kinderen weggehaald zijn lag mijn schoonvader op sterven, en ben ik volledig over mijn toeren gegaan.ik heb geschreeuwd bij de kinderbescherming en werd vervolgens gearresteerd omdat ze geen zin meer hadden om met mij verder te praten.Mijn man mag aan gesprekken bij jeugdzorg en rubicon niet deelnemen en bij geen enkele rechtszitting.En dat terwijl hij al 10 jaar in mijn gezin meedraaid.De onmacht en de woede die je als ouder bezit is met geen pen te beschrijven, je wordt van het kastje naar de muur gestuurd en terug.ik heb niemand waarmee ik praten kan over dat stomme rotgevoel die ik iedere dag heb, waar ik mee opsta en weer mee naar bed ga.
De kinderbescherming heeft me van dingen beschuldigd waar je gewoon als liefhebbende moeder de haren van rechtop gaan staan.Zware mishandeling en verwaarlozing.Ik heb nog nooit een hand aan mijn kinderen gelegd en was ook niet van plan dat ooit te doen.Mijn kinderen zijn mijn alles in mijn leven en die zijn mij voor altijd afgenomen.Er werd gezegd ik maakte met mijn kinderen geen huiswerk,ik zou nooit koken,ik zou ze aan de deur vast binden en vervolgens aframmelen, ze mochten nooit naar buiten enz. enz. Ik heb het gevoel als moeder zijnde dat ik wordt betiteld als de slechtste moeder die er op aarde rondloopt en dat doet verdomde pijn.De woede en wanhoop dat is iets waar ik dagelijks mee op de vuist moet en toch veranderd er niets.Zelfs het hoger beroep met al mijn bewijzen dat ik goed ben voor mijn kinderen, de kinderen die zelf zeggen dat het thuis heerlijk was, heeft me laten barsten en de eerdere uitspraak bevestigd, uit de ouderlijke macht en mijn kinderen nooit meer terug naar huis.Iedere maand vragen mijn kinderen mama wanneer mag ik naar jou terug,en iedere keer moet ik antwoorden weet ik niet schatjes,want de waarheid mag ik niet tegen ze zeggen.Er wordt voorgeschreven wat je mag zeggen, tegenwoordig mag ik schrijven maar er is me precies gezegd wat ik schrijven mag.En dat vinden ze normaal.Mijn kinderen worden onder druk gezet die zijn helemaal te einde raad, doen nu alleen nog huilen of reageren argressief tegen iedereen.Daarbij mag ik nooit een ander familie lid meenemen en dat terwijl de kinderen erom smeken.Is dit gerechtigheid, nee vind ik niet.Je mag als ouder zijnde niets meer.Al 9 jaar vecht ik voor mijn kinderen zonder resultaat, wanneer komen ze naar huis en is dit hoofdstuk voorbij?Maar door het toedoen van vreemde mensen worden gezinnen uit elkaar getrokken en daar staan die melders met hun valse teksten nooit bij stil.ik hoop dat ik de kans krijg om een eerlijk proces te krijgen en dan mijn kinderen uit hun isolement haal maar op deze manier geloof ik er niet meer in.Mijn geloof in dit land is weg,en dan ben je diep gezonken als je zo iets zegt maar dit is mijn mening. |
