|
Is er iemand die kan helpen? Soms denk je dat je in een horror zit. |
|
|
|
Toegevoegd door sb143008
|
|
Saturday 06 December 2003 Hits: 2801 |
De hulpverlening heeft er alles aan gedaan om het contact tussen de vader en de kinderen te vermijden of te ontwrichten. Misschien klink Pinokkio-faktor bij iemand bekent in de oren. Lees dit en je weet wat er is gebeurd. Een jaarlang zijn mensen van de jeugdzorg, opvanghuis, rechters, advocaten, politie, enz. aan het werk gehouden. Vader en zijn familie zijn diep bedroefd over de gang van zaken in Nederland. Alle vertrouwen in mensen uit hulp- en dienstverlening is verdwenen.
Lemmer, 5 december 2003
Is er iemand die kan helpen? Soms denk je dat je in een horror zit.
Vorig jaar eind september vertrek moeder zonder kinderen voor één nacht naar een nicht. Ze zet met zichzelf in de knoop. Dit heeft ze ook de kinderen verteld. Maar ze vertrekt echter om nooit meer terug te keren. Vader begreep niet wat er was en nu nog niet.
6 weken laat ze niets tot weinig van zich horen. Vader ontdekt na haar vertrek dat er veel schulden zijn en geen geld om de komende maand te eten. Ook is er een vermoeden dat moeder een andere relatie heeft; tot nu toe is het haar praatvriend, beweert ze. Moeder wil niet met vader praten over hoe nu verder. Eerst wil ze scheiden, dan weer niet. Vader zet scheiding door. Vader heeft ondertussen voorlopige voorzieningen aangevraagd voor de kinderen. De uitspraak is: hij de voorlopige voogdij, verblijf in de echtelijk woning en zij een omgangregeling op woensdagmiddag en ieder weekend wanneer ze weer in de buurt woont.
Was deze uitspraak maar nooit geweest. De ellende begon toen.
Moeder was boos over de uitspraak. Een paar dagen later schrijft ze zichzelf op het gemeentehuis over naar het adres van haar ouders gelijk met de kinderen. Dit is teruggedraaid door vader. Vanaf die dag begon het getreiter. Dit ging altijd via haar vader. Hij voerde altijd het woord als de kinderen werden gehaald en gebracht. Moeder vroeg om allerlei dingen en klaagde dat vader niet genoeg meegaf voor de duur van het bezoek en bracht de jongste met rode billetjes en droge poepluier terug.
Op 24 december mochten de kinderen opgehaald worden om pas de volgende dag weer te worden teruggebracht. Het was kerst en de vader deed dit voorstel.
Echter op 25 december kwamen de kinderen niet meer thuis. Moeder had de kinderen ontvoerd naar onbekende bestemming. De sterke hand kon van rechtswege worden ingeroepen als de kinderen niet terug gebracht zouden worden, maar de politie deed niets. Na 3 dagen kwam de verbaasde opmerking: “oh, heb jij de voogdij”.
De kinderen waren spoorloos. Op 16 januari kan vader de kinderen ophalen. Ze zijn in Breda. Vader rijdt hierheen en daar blijkt opeens dat de kinderen zijn mishandeld en mogelijk misbruikt. De kinderen worden nog dezelfde dag uithuis geplaatst en voorlopig onder toezicht gesteld.
Moeder verblijft in De Valkenhorst en de kinderen gaan naar een pleeggezin, wordt verteld. Later blijkt dat moeder met de kinderen in De Valkenhorst verblijft en voor de kinderen zorgt.
Voor vader komt na enig aandringen een omgangsregeling. 1 uur per 2 weken onder toezicht,
in een kamertje in Breda. De kinderen reageren goed op vader tijdens het eerste bezoek. Maar naarmate de bezoeken worden gebracht, wordt de sfeer anders. De oudste wil naar 2 keer niet meer en de 2e wil later maar een half uurtje.
Moeder gaat vanaf maart ieder weekend naar Lemmer naar haar ouders en vriend. Ze schrijft de kinderen wederom in op een ander adres. Vader kan dit weer terugdraaien.
Later wordt in een zitting aangegeven dat de kinderen overgeschreven werden omdat ze in het weekend in Lemmer bij moeder verbleven??!!
Dan in mei mag vader niet meer komen. In het kader van: in het belang van de kinderen en er zou aangifte zijn gedaan door moeder van: mishandeling en verkrachting (hieruit worden de 2 jongste geboren??), mishandeling en mogelijk seksueel misbruik mogelijk door de vader.
Moeder woont vanaf juni weer in Friesland. Zo’n 15 km vanaf Lemmer. De kinderen heeft ze in de andere gemeente ingeschreven en in Lemmer moest dit worden geheimgehouden.
De aangifte blijkt in mei te zijn gedaan na uitvoerig beraad van het scenarioteam in Breda.
De kinderen worden in juni aan een studioverhoor onderworpen in Breda. De rechtbank stelt de hoofdverblijfplaats van de kinderen bij de moeder en de omgangregeling zal moeten wachten tot na de uitkomst van het politieonderzoek dan wel studioverhoor. In september komt de zitting hierover. Wanneer het uit het onderzoek niets komt kan de omgang worden opgestart. In september wordt vader pas door politie 2 dagen verhoord, inclusief 1 nacht cel. De gezinsvoogdij is nu in Friesland. Hiervoor Brabant.
De gezinsvoogd doet echter wederom niets om het contact tussen vader en kinderen te onderhouden. Wanneer één van de kinderen jarig is kan/wil hij niet 2 week voor de verjaardagdatum een afspraak maken wanneer hij het cadeau komt halen.
De omgeving van vader, tevens tot december 2002 de woonplaats van de kinderen, is stomverbaasd en vol onbegrip over hetgeen de afgelopen tijd is gebeurd. Buren, vrienden, familie, huisarts, school, dominee enz. hebben geen signalen dat er ooit sprake zou zijn van een van de aanklachten. Het enige waar opmerkingen over zijn, is de levenswandel van de moeder. Altijd jaloers op een ander. Verhalen en gebeurtenissen van een ander op haarzelf projecteren. Ze bracht vaak de kinderen bij een ander om te gaan winkelen of achteraf misschien naar iets of iemand anders.
Van ongelukjes met de kinderen wanneer vader op zijn werk was, daar beschuldigt ze hem nu van. Door alles wat moeder aan de instanties heeft verteld weet ik wel zeker dat vader geen misdrijven heeft begaan. De kinderen vertellen ook niets, maar het is iedere keer: moeder vertelt…”…..” .
De signalen van de misdrijven komen ook alleen uit Breda en er was in Lemmer nooit iets, ook achteraf niet.
De hulpverlening heeft er alles aan gedaan om het contact tussen de vader en de kinderen te vermijden of te ontwrichten. Misschien klink Pinokkio-faktor bij iemand bekent in de oren. Lees dit en je weet wat er is gebeurd. Een jaarlang zijn mensen van de jeugdzorg, opvanghuis, rechters, advocaten, politie, enz. aan het werk gehouden. Vader en zijn familie zijn diep bedroefd over de gang van zaken in Nederland. Alle vertrouwen in mensen uit hulp- en dienstverlening is verdwenen. De moeder valt onder noemer van ‘vrouw’. Ik schaam me ervoor dit ook te zijn. Dit mens maakt misbruik van haar sekse en zal haar volgende relatie ook zo misbruiken, net als haar relatie voor deze van 10 jaar en 4 kinderen verder. Deze man werd nl. ook beschuldigd door haar van poging tot verkrachting.
Maar hoe nu verder?
I.J.
|
