|
Toegevoegd door stirit
|
|
Tuesday 08 February 2005 Hits: 1807 |
Na een lang huwelijk met veel lichamelijke mishandeling heb ik anderhalf jaar geleden besloten mijn exman te verlaten. Ik wist van tevoren al dat ik mijn kinderen nooit zou meekrijgen van hem.
In eerste instantie ging ik hiermee accoord omdat dat de enige manier was om niet volslagen gek te worden en zo helemaal niet meer in staat te zijn om te vechten. Een maand nadat ik was weggegaan heb ik met mijn advocaat een verzoek tot scheiding ingediend en een verzoek voor de voogdij over de minderjarige kinderen, een meisje van nu 13 en een jongen van bijna 10. Vervolgens werd door de rechter de raad van kinderbescherming ingeschakeld waar vervolgens een onderzoek van een half jaar (!) opvolgde. Hierin werd besloten dat wij het gezamelijk gezag hadden maar dat de kinderen bij hun vader wilde blijven terwijl ze maar niet begrepen dat dat kwam omdat ze het zielig vonden hem alleen achter te laten. Nu moet ik er ook nog even bij zeggen dat hun vader een zware ziekte heeft waardoor hij voor 75%van de tijd niet in staat is voltijd voor de kinderen te zorgen en ik was in die tijd de kostwinnaar maar wel met een baan in de avonduren. Maar dat was voor mij ook het probleem niet want ik heb ook een meerderjarige dochter die met liefde op haar broertje en zusje wilde passen als ik moest werken om voor ons allen de kost te verdienen.
Mijn baas had zelfs nog een intentieverklaring afgegeven aan mijn advocaat dat hij bereid was mijn werkuren aan te passen als dat de enige reden was waarom ik de kinderen niet zou krijgen.
Vervolgens komt er een superdik rapport binnen van de Raad en werkelijk iedereen mag het inzien er staat geen kwaad woord over me in, niets over dat ik niet in staat was voor mijn kinderen zorgen nul komma nul. Met als eindbeslissing de verblijfplaats is bij de vader en de raad en thuiszorg zouden de boel in de gaten houden. Stijl achterover vielen we van verbazing want behalve dat hij niet voor ze kan zorgen al zou hij het willen is hij financieel al helemaal niet in staat om voor ze te zorgen. Het was onbegrijpelijk, ik had beter mijn baan kunnen opzeggen dan had ik meer kans gehad werd er gewoon gezegd. Waarop ik als weerwoord had dat dan elke vrouw die een baan als politieagent, verpleegster, hotelreceptionist etc etc dan maar beter niet kan scheiden want dan raak je je kinderen kwijt!! Dus wees gewaarschuwd!
Nu ben ik maanden verder en vanochtend heb ik met geweld mijn kinderen bij hem weggehaald omdat ik er achter was gekomen dat hij mijn dochtertje regelmatig psychisch en lichamelijk mishandeld en dat pik ik niet, ik was alweer maanden bezig om uit te zoeken hoe we tot een betere omgangsregeling konden komen omdat hij lichamelijk steeds verder achteruitging en ik dat maar met lede ogen mocht aankijken met een omgangsregeling van 1 dag per week! En dat mijn kinderen daar het complete huishouden runde want tja de Raad had zich al meer dan een jaar niet meer laten zien en thuiszorg had de strijd ook al opgegeven want er valt niet met hem te praten!
Dus mijn kinderen konden stikken! En ik stond met mijn rug tegen de muur.
Vanochtend is de bom gebarsten mijn dochtertje belde me huilend op dat hij haar door elkaar had gerammeld en dat ze niet meer wilde blijven (trouwens al de 4e keer in twee weken). Ik heb haar gezegd op me te wachten en dat ik haar onmiddelijk kwam halen, vervolgens kreeg ik ook mijn zoontje aan de lijn dat ook hij niet meer wilde blijven dat hij bij me wilde zijn en me zo ontzettend mistte! Wat verwachten ze van me dat ik weer naar de rechter ga om de boel te regelen zoals de politie suggeerde nadat ze van mijn actie hadden gehoord.
Dus ik heb eerst mijn twee dochters opgehaald (de meerderjarige die toevallig ook die dag daar verbleef en de minderjarige die op me stond te wachten)samen met mijn broer. En toen belde hij me op dat ik mijn zoontje ook maar kon halen voor vandaag want hij wilde bij mij zijn. Dat liet ik me geen twee keer zeggen dus binnen tien minuten stond ik voor de deur zoontje mee naar buiten en toen brak de ellende uit. In eerste instantie ben ik alleen naar binnen gegaan, maar mijn broer vond het wel erg lang duren en gezien mijn mishandelingsverleden was hij doodsbang dat daar iets gebeurde. Dus hij stond buiten naast de deur te wachten. Ik kwam naar buiten met mijn zoontje, en wilde samen weglopen toen kwam hij ineens ook weer naar buiten om nog even te schreeuwen dat hij hem toch echt om vier uur terug wilde en toen kwam bij mijn broer de frustratie van zeker veertien jaar eruit en hij heeft hem een paar rake klappen gegeven.Tja wat had hij verwacht nadat mijn broer mij al die jaren had zien huilen compleet zien instorten na de uitspraak van de rechter en nu huilende nichtjes en een neefje mocht aanschouwen. Wat had ie dan gedacht?
Nu zijn ze bij mij terwijl hij aangifte heeft gedaan tegen mij en mijn broer. De aangifte tegen mij kan die gelijk in de vuilnisbak gooien volgens de polite in mijn woonplaats want ik heb het nog steeds het gezamelijk gezag dus ik kan nooit mijn eigen kinderen ontvoeren. En mijn advocaat zei al dat als de politie moeilijk ging doen ik onmiddelijk naar een onderduik adres moet gaan om daar de rechtzaak af te wachten.
Ook kreeg ik vandaag verontrustende verhalen van de scholen van mijn kinderen waarbij ze aangaven zich al geruime tijd zorgen te maken over de kinderen. Dit hadden ze mij ook al eens verteld en toen heb ik gelijk het AMK, de GGV en de politie ingeschakeld en je raad het vast al...ze deden uiteraard weer eens niets.
Nu begint de vechtpartij maar ze zijn bij me eindelijk na anderhalf jaar mag ik weer mijn kinderen in mijn armen houden ze knuffelen wanneer ik dat wil en niet wanneer hem dat praktisch zo uitkomt.
Het zal een keiharde strijd worden want hij heeft al gezegd dat ie tot zijn dood tegen me zal blijven vechten, het gaat hem niet om de kinderen maar omdat ik niet gelukkig mag zijn met ze.
De rechter die toendertijd de uitspraak heeft gedaan krijgt ook een zeer gepeperde brief van me deze week met de groetjes van mij en mijn kinderen die eindelijk eens niet meer voor huishoudster en pispaal hoeven te fungeren maar eindelijk weer eens kind mogen zijn!!!!!!
Stirit
|
