|
Waartoe leid het blokkaderecht |
|
|
|
Toegevoegd door Marie-Louise
|
|
Sunday 17 July 2005 Hits: 1562 |
Toen mijn dochter 6 maanden oud was heb ik haar voor tijdelijk ondergebracht bij mijn moeder omdat mijn toenmalige vriend (die ook de vader van mijn kind is) en ik teveel woordenwisselingen en heftige ruzies hadden en ik bang was dat de kleine hiervan schade zou ondervinden. We liepen destijds bij hulpverlening maar dit mocht niet baten.
Deze hebben ons toen gewaarschuwd dat wanneer het zo door zou gaan, zij er de raad voor de kinderbescherming bij zouden roepen en dat was een van de redenen dat er besloten is door ons dat het beter was mijn kindje tijdelijk onder te brengen.
Ooit ben ik onderzocht door een psychiater en deze constateerde dat ik aan 5 criteria voldeed waardoor er gedacht werd aan een borderline stoornis.
Ondertussen hebben verschillende deskundigen gesteld dat ik destijds alleen erg overspannen was maar daar willen mijn ex en mijn moeder niet aan.
Hij heeft mij in juni 2003 verlaten en mijn moeder werkte mij op alle mogelijke manieren tegen om mijn dochter terug bij mij te laten wonen.
Ik heb in januari van dit jaar het recht in eigen hand genomen en mijn kind opgehaald.
Waarna ik een dagvaardiging kreeg uitgereikt voor een kort geding en na de uitspraak tot mijn verbazing de kleine op straffe van een dwangsom van 500 euro per dag terug aan haar moest afgeven.
Een stukje burgerlijk wetboek voorziet er in dat een zogenoemde pleegouder na een jaar bepaald waar het kindje zich verblijft.
Dit heet blokkaderecht.
Mede door een fout van een jurist die niet goed wist waar hij mee bezig was en ook voor het gemak vergeten was dat je hierop meteen vervangende toestemming kunt aanvragen ipv. een bodemprocedure die hij wilde starten zit ik nu met de gebakken peren.
Ik heb ondertussen met mijn nieuwe advocaat vervangende toestemming aangevraagd maar door het gebeuren in Alphen a/d Rijn was de rechter bang een beslissing te nemen en nu zit ik al vanaf april te wachten op een onderzoek door de raad voor de kinderbescherming waar spoed bij gelast is door de rechter maar ze hebben het te druk.
Ik heb enige malen gebeld en anderen met mij, maar we krijgen allen het antwoord dat het nog wel tot september kan duren voordat dit onderzoek plaats gaat vinden.
Er is ook een rapport opgemaakt door het AMK na een melding van mijn ex, dit rapport is positief naar mij toe en van alle hulpverleners en ook jeugdzorg ligt rapportage welk voor mij pleit, dit ligt ook bij de raad alleen ze moeten de rapportage van het AMK zelf opvragen.
Het enige wat ik er mee opgeschoten ben is dat ik nu mijn dochter een keer in de veertien dagen vanaf zaterdagmorgen 10.00u tot zondagavond 19.00u bij me mag hebben en zelfs over de tijd van ophalen maakt mijn moeder een hoop stennis.
Als je kijkt op sites over borderline dan staat er dat in de meeste gevallen de opvoeder er in belangrijke mate toe bijdraagt dat een dergelijke stoornis ontstaat.
En daar zit nu mijn kindje en ik zie met lede ogen aan dat ze haar op de zelfde manier behandeld als ze bij mij destijds deed.
Ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik in overspannenheid mijn kind daar gebracht heb maar omdat ik dacht dat ze veranderd was heb ik toen toch hiervoor gekozen.
En nu zit ik met twee onderzoeken van de raad voor de kinderbescherming want mijn ex heeft ook de voogdij aangevochten, maar hij wilt alleen dat de kleine bij mijn moeder blijft wonen.
En dat terwijl mijn moeder verleden jaar met mij overeen gekomen was dat de kleine voor de zomer terug bij mij zou zijn, met hulp van instanties.
Ze heeft zelfs op de rechtbank toegezegd dat het haar alleen ging om een afbouwperiode.
En nu doet ze zelfs moeilijk over een ochtend kleren kopen, maar ze heeft er totaal geen moeite mee dat ik wel het eten en de kleding voor mijn kindje blijf betalen.
Haar broers en zussen vinden de situatie absurd en staan achter mij maar zij heeft het recht aan haar kant.
Het ergste vind ik dat mijn kind daar zit en ik mijn moeder iedere veertien dagen ook nog moet zien want ik ben zelf verplicht om mijn kindje op te halen en als ik mijn dochtertje bel krijg ik haar ook aan de telefoon en dan is de treitercampagne niet van de lucht van haar kant.
Het wordt van kwaad naar erger, mijn kind wil meestal niet mee terug naar haar oma en lijd er zichtbaar onder.
Ook misbruikt ze de situatie en probeert mij en mijn nieuwe vriend te pakken over de rug van de kleine.
Ik ben van mening dat ze mijn kind niet terug wilt geven en velen met mij, ik ben helemaal zwart gemaakt door hun tweeen, zelf zijn ze ook niet zo zuiver maar dat telt niet, ik heb mijn kindje nooit mishandeld de boel is erg opgeblazen door hun beiden maar ze worden wel geloofd door het rechtssysteem.
Wie staat aan nu mijn kant en gaat mij hierbij helpen?
Maria
|