|
Toegevoegd door marja
|
|
Tuesday 27 December 2005 Hits: 2233 |
Hallo allemaal,
ik ben een moeder van 32 jaar ik heb een dochter van bijna 3 jaar (geboren op 17-03-2003) zij is 2 jaar geleden meegenomen door haar vader.
Elke keer kwam hij terug en zei tegen mij dat hij het niet meer aan kon door al die drukte om zich heen, zijn werk een verbouwing een vrouw die depressief is een jong kind, we kregen telkens om de kleinste dingen ruzie en liep hij telkens weg met onze dochter, maar op 7 maart 2004 heeft hij tegen mijn familie gezegd dat ik boos was weggelopen en dat hij in een onderduikadres zat in Nedeweert. Dit omdat hij het niet veilig vond voor hem en onze dochter.
Hij zei dat hij in Nederweert zat in een opvanghuis, maar die bestaan helemaal niet. Wat bleek later hij zat al die tijd bij zijn ouders in de achterhoek.
Mijn behandelaar heeft toen de kinderbescherming ingeschakeld en die zijn begonnen met een onderzoek. Omdat ik en mijn ex-man wilden scheiden vond de kinderrechter het beter om onze dochter Sanne bij zijn ouders te laten om haar even rust te geven zodat wij alles goed konden afsluiten zonder dat Sanne werd gebruikt in onze strijd.
Eenmaal bij de kinderrechter werd er gesproken over een omgangsregeling en een ots. Die is uitgesproken en de voogd werd aangesteld, dat was een meisje van 30 jaar die in Gouda werkte.
Sanne zat gezellig bij opa en oma in Lichtenvoorde en mijn ex-man is toen ook weer bij zijn ouders gaan wonen. Vanaf het begin is er totaal geen contact geweest en naar informatie kon ik ook wel fluiten. Zowel opa en oma als mijn ex-man gaven mij geen informatie. Daar in tegen namen ze een geheim telefoonnummer en ik mocht ook niet daar heen want dan werd ik bedreigd. De gezindsvoogd deed ook niks en vond mij een lastige moeder en wilde ik niet comminiceren, dus met haar had ik snel ruzie want ook van haar kreeg ik geeb informatie over Sanne.
Ik had ergens gezag, maar ik kon het gezag niet uit oefenen. Ook werden er dingen achter mijn rug om gereld en niet met mij besproken. Zo zat Sanne opeens op de creche en op een peuterspeelzaal zonder mijn toestemming. Ik was in de ogen van opa oma en mijn ex-man een doorn in het oog en dat lieten ze ook erg vaak en duidelijk blijken. Ook naar de gezindsvoogd, maar die stond opeens achter opa, oma en mijn ex-man. Ik was toch maar lastig en als ik wat wilde vertellen dan werd dat zomaar van tafel geveegd. Ik werd niet serieus genomen en dat doet me erg veel pijn. Het is al zover dat de gezindvoogd er heilig ervan overtuigd is dat ik niet voor Sanne kan zorgen. Dit omdat ik 2 dingen heb van Bordeline, dat is de achterdochtigheid en de impulsiviteit, maar daar voor zit ik in therapie. Daar heeft de gezindsvoogd geen boodschap aan. In haar ogen ben ik al afgeschreven en zal ik nooit meer voor Sanne kunnen zorgen en is ze er heilig ervan overtuigd dat de vader Sanne gaat opvoeden. Op 16 november heeft mijn ex-man op verzoek van de gezindsvoogd een-ouder gezag aangevraagd omdat wij zo slecht kunnen communiceren dat er geen enkele mogelijkheid bestaat dat we ooit goed kunnen praten over de opvoeding van Sanne. Ik wil wel, maar mijn ex-man wil dat niet en ook opa en oma niet en van de gezindsvoogd hoef ik ook niet zo veel te verwachten want die staat achter mijn ex-man.
Ook al gaat het nu veel beter dan 1 jaar geleden (de scheiding is uitgesproken ik heb een leuk huis en geestelijk gaat het ook erg goed) maar daar heeft de gezindsvoogd en mijn ex-man niks aan.
Zo kreeg mijn ex-man op 1 december 2005 het een-ouder gezag op het feit dat ik niet kan communiceren en dat ik in de ogen van opa en oma en mijn ex-man bedreigd en de gezindsvoogd, maar ik wel ze omdat ik informatie wil, maar dat niemand mij dat wil geven. Vind je het gek dat ik door draai en kwaad wordt op iedereen. Hun hebben mijn kind en ze hebben macht en ik sta er maar bij en zie hoe mijn dochter steeds verder van me af komt te staan en dat de muren om me heen steeds groter en dikker worden en niemand die ingrijpt.
Zo gebruikt mijn ex-man Sanne nog steeds in de strijd, en hij kleineerd mij nog steeds en niemand die me kan of wil helpen.
Dus was mijn vraag aan jullie of jullie misschien tips hebben om te kijken hoe ik Sanne weer terug naar mij kan krijgen en dat ik meer bezoek krijg want ik zie haar nu maar 1x per maand 2 uur met begleiding van de thuiszorg. Op zich vind ik dat niet erg, maar 2 uur is wel erg kort en dat duurt al zeker 2 jaar en er zit totaal geen vooruitgang in, dus ik ben op zoek naar een goede advocaat die me kan helpen met deze zaak.
Ik wil mijn dochter Sanne weer hier bij mij hebben en ik wil mijn gezag terug en ik wil meer omgang met Sanne en meer uren om haar te zien bv het weekend, en ik wil graag een andere gezindsvoogd.
Ik heb al alle klachtenprocedures doorlopen samen met iemand van de AKJ te Rotterdam maar we kregen steeds nul op rekest en wat je ook probeert, je krijgt echt geen andere gezindsvoogd. Dat terwijl wij totaal niet met elkaar over weg kunen en heel veel mensen hebben het al geprobeerd om een andere gezindsvoogd te krijgen, maar ze reageren nergens op en sta ik weer machtenloos toe te kijken.
Ik wil dat 2006 een goed jaar wordt zodat ik er voor ga vechten om Sanne zo snel mogelijk weer naar mij toe kan komen. Ik heb wel een onderzoeksbureau ingeschakeld. Dat is de PPAB te Rotterdam en die praten wel positief over me en de rechter in Rotterdam heeft op 1 december 2005 weer uitstel gegeven aan dat PPAB adviesgroep dus dat is wel in mijn voordeel. Alleen snap ik niet waarom mijn ex-man op 16 december het een-ouder g
gezag heb gekregen.
Ik ben nu op zoek naar mensen die me willen helpen met dit grote probleem want ik zie door de bomen het bos niet meer.
Alvast bedankt voor het lezen van mij verhaal en alvast bedankt voor uw hulp. U kan me ook bereiken op de volgende e-mail adressen:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
en of
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
met vriendelijke groet,
Marja van Eijk en Sanne |
