Wij hebben een pleegdochter, al bijna 3 jaar, zij komt uit een gezin bestaande uit 5 kinderen, waarvan de oudste samenwoont en haar broer in huis heeft, een broertje in een pleeggezin en een zusje wonende in een tehuis.
Met allen gaat het goed, behalve het zusje van bijna 16 die nu momenteel in een gesloten inrichting zit (zogenaamd om tot rust te komen!!)
Het verhaal gaat dus om dit zusje.
Onze pleegdochter van bijna 18 maakt zich altijd erg druk wanneer er weer eens problemen zijn met haar familie en zo ook om haar zusje, (die we nu maar even Wendy noemen).
Wendy zit al vanaf haar 5e in tehuizen en heeft nog nooit in een pleeggezin gewoond, en vanaf haar 12e wil ze al graag in een pleeggezin.
Ze heeft in het verleden ook al eens gevraagd of ze niet bij ons mocht wonen, maar wij zagen dat op dat moment niet zo zitten, 2 van die puberende meiden erbij in huis. (zelf hebben we 2 zoons van 22 en 25, die van 25 woont niet meer thuis)
Maar nu heeft Wendy steeds problemen, ze vind het tehuis niet leuk waar ze zit, op school werd ze bedreigd, na menige hulpkreet is er eindelijk iemand van die school verwijderd, maar ook in het tehuis heeft ze problemen.
Ze ziet natuurlijk ook dat al haar broertjes en zusjes onder de pannen zitten en dat wil zij ook.
Als zij vraagt aan de voogd kan ik niet in een gezin dan word er gezegd eris geen gezin of je bent niet geschikt voor een gezin, je moet eerst je gedrag veranderen, weinig hoop dus!
Laatst was ze dus weer weggelopen en na een week werd zij bij familie opgehaald door maar liefst 8 man politie en mensen van de William Verschrikkelijk Stichting.
Dat heeft nogal een inpact op zo`n kind, alsof zij een crimineel zou zijn!Wij weten dat het een lief kind is met een goed hart, want ze is al regelmatig een weekend komen logeren om met haar zus wat tijd door te brengen.
Teruggekomen in het tehuis duurde het niet lang of zij was weer weggelopen met nu de angst erbij als ze me ophalen ga ik gesloten.
Nu had Wendy verkering met een vriend van onze zoon en die zijn moeder had ons dus gebeld dat Wendy naar hun toe zou komen en had gevraagd of ze daar een paar dagen onder kon duiken.
Die moeder zag dat niet zitten en wou geen problemen, ook begrijpelijk.
Dus werd ons gevraagd of haar zus en onze zoon haar niet op konden halen.
Dat hebben ze gedaan en ze zijn bij ons thuis gekomen.
Wendy helemaal overstuur met dreigementen, ik kan beter dood zijn, mijn toekomst is toch al verkloot, ik kan toch niet in een gezin.
Met haar jas nog aan dreigde ze toch weer weg te lopen en desnoods maar te gaan zwerven.
We zijn met haar gaan praten, en als je dan met zo`n meisje praat dan komt er genoeg los.
Eigenlijk het enige waar ze om vraagt is in een gezin tekomen. net als haar broers en zussen.
Dat is uiteindelijk het probleem waar het allemaal om gaat.
We hebben haar in een kamertje gezet en gezegd dat ze maar eerst even tot bedaren moest komen.
eerst schreeuwend met "ik spring uit het raam en dan ben ik dood, dan ben ik van alles af" kwam zij later toch tot bedaren.
Ondertussen heeft ons gezin overlegd en waren tot de conclusie gekomen dat wij haar er wel bij wilden nemen, iedereen moet het er uiteindelijk mee eens zijn.
We hebben haar weer teruggehaald en zijn weer met haar gaan praten en gezegd dat ze ook ons pleegkind mocht worden, maar dat er ook wel duidelijke regeltjes zijn waar ze zich wel aan moet houden, en dat begreep ze.
Die maandag hebben wij meteen de voogd en het tehuis gebeld om te zeggen dat Wendy ergens veilig zat en dat het goed ging met haar, we wilden niet zeggen dat ze bij ons zat, omdat ze op de telex stond en we wilden niet dat ze voor een 2e keer zo opgehaald zou worden.
Ook hebben wij meteen aangegeven aan de voogd dat wij Wendy in huis wilden nemen, maar dat moest weer overlegd worden met een leidinggevende, we zouden nog gebeld worden ivm het besluit.
Zelf had de voogd al eens een paar keer gevraagd aan ons of Wendy niet bij ons kon wonen, aangezien het met haar zus zo goed gaat.
Dinsdags weer gebeld en er werd ons verteld dat ze van de telex afgehaald was, voor Wendy een geruststelling, want de politie zocht haar niet meer, nu afwachten op het besluit.
Wendy was gelukkig want ze had nu het vooruitzicht dat ze in een gezin zou komen, ze had weer toekomst.
De dagen erna werd er toch wel veel gepraat, zij vertelde verhalen over de tehuizen, en als je dat dan zo hoort is het wel triest dat zo`n kind steeds verkast word van tehuis naar tehuis, waar is dat voor nodig, zo krijgt een kind toch nooit rust? Ik geloof dat ze vanaf dr 5e al in 8 verschillende tehuizen gezeten heeft, waar is dit toch allemaal voor nodig.
Wendy was die dagen helemaal tot zichzelf gekomen en we hadden het gezellig met zn allen.
Maar die vrijdag (nadat ze vanaf zondag bij ons was) kreeg ze weer heel wat te verduren.
Samen zitten we achter de pc en half 12 gaat de bel, ik kijk voor het raam en zie een poltieauto staan, mijn hart zat ik mijn keel, wat moest ik doen???
Ik deed open, want ik dacht ze komen toch wel terug, dus waarom uitstellen.
5 agenten 2 mensen van de Verschrikkelijk Stichting en nog een persoon met een gerechtelijk bevel.
Wendy weer helemaal overstuur, en ik ontiegelijk boos!!!
Waarom moest ze nu weggehaald worden!!Hadden ze haar niet bij ons kunnen laten tot het besluit genomen was dat ze bij ons mag wonen???
Ja, werd er gezegd ze gaat nu naar een plekje waar ze tot rust kan komen (gesloten!!)
Bij ons kwam ze tot rust, nu was het dus weer helemaal mis.
We hebben gelukkig nog even de kans gehad om met Wendy te praten en haar verteld dat ze zich goed moet houden, geen rare dingen gaan doen en dat wij er alles aan gaan doen om haar hier thuis te krijgen, en dat gaan we ook zeker doen!!!!
Maar dan vraag ik me af, stel dat het straks goed gevonden word (wat wij eigenlijk wel verwachten omdat de voogd ons zelf al een paar keer had gevraagd of ze hier mocht wonen en ze alleen maar heel blij zijn dat het met haar zus ook uitstekend gaat) waar is dit nu dan goed voor geweest dat ze Wendy hebben weggehaald, had ze dan niet gewoon bij ons kunnen blijven tot die uitspraak er was?? dan had ik in die tussentijd al dingen voor haar kunnen regelen en dan had zij nu niet onnodig over haar toeren hoeven te zijn, want dat doet een kind echt geen goed.
En ook voor haar zus heeft het weer uitwerkingen en op ons ook, want wij geven om dat meisje.
Een rechter die dus zo`n besluit neemt nadat hij enige formaliteiten heeft gelezen ziet alleen maar op papier staan dat het b.v. een onhandelbaar kind is die steeds wegloopt, maar het verhaal van het kind staat er niet bij waarom zij dat doet.
Kinderen worden niet gehoord het zijn altijd maar de "grote mensen"en de zogenaamde mensen die er voor geleerd hebben"waar naar geluisterd word, hebben ze dan geen gevoel in hun lijf???
Het is nu zaterdag, gisteren is het gebeurd, ik hoop dat we in de loop van deze week wat horen, ik hoop dat het allemaal goed komt en als het niet zo mocht zijn, dan gaan ze echt een probleem hebben, want we zullen er alles aan doen om dat meisje een gelukkig leven te bieden met vooruitzichten.
Ik kan nog wel veel meer vertellen over die stichting, watvoor voogden daar in de rondte lopen met onmenselijk gedrag, maar dan kan ik nog wel een paar pagina`s doorgaan, maar wat nu momenteel voor ons belangrijk is, is dat Wendy bij ons komt wonen en een normaal gezinsleven kan leiden, het leven wat we haar zus ook geboden hebben.
Zo... en dat wou ik even kwijt, ben nog steeds boos!!!!
|
