|
Toegevoegd door Redactie
|
|
Sunday 11 February 2007 Hits: 1389 |
Zaterdag 10 februari 2007 - De 5-jarige Chloe wordt op 30 november 2006 onaangekondigd door zes politieagenten bij haar moeder weggehaald. Het meisje woont op dat moment ruim twee jaar in Oosterhout en gaat er naar school.
Chloe moet naar Australië, waar haar vader woont, vanwege het Haags Kinderontvoeringsverdrag. Moeder Simone heeft Chloe niet meer gezien sinds ze naar Australië is vertrokken. Ik slaap met haar pyamaatje onder mijn kussen
De eerste weken waren onwerkelijk. Ik konniet geloven dat mijn kind door agenten was weggehaald. Elke morgen verwachtte ik dat ze me zou komen knuffelen. Heel langzaam dringt tot me door: Chloe is niet meer bij mij.
Hoe langer het duurt, hoe erger het gemis. Ik ben bang. Ik weet niet wanneer ik haar weer zal zien, Over een paar maanden? Over tien jaar?
De voogdijzaak moet volgens het kinderontvoeringsverdrag in Australië plaatsvinden. Maar ik krijg daar geen rechtsbijstand en ik kan geen Australische advocaat betalen om voor de voogdij over mijn dochter te vechten. De Nederlandse staat heeft wél alle procedures betaald die mijn ex hier heeft gevoerd om Chloe weg te halen.
Ik was in Australië en later in Nederland degene die voor Chloe zorgde. Toen ze bij me werd weggehaald had ze haar vader bijna anderhalf jaar niet gezien. Ze sprak geen Engels, hij nauwelijks Nederlands. Hij werkt fulltime en ze is vaak bij zijn Griekse moeder. Dat maakt dit alles dubbel zo onbegrijpelijk. Volgens haar kinderpsycholoog houdt ze er een trauma aan over.
Eén a twee keer per week krijg ik Chloe te spreken, als er wordt opgenomen. Als ik door de telefoon zeg dat ik van haar hou vraagt Chloe wanneer we weer samen mogen zijn. Dan zegt ze dat ze me wil knuffelen.
Haar kamer... Ik wil het mezelf niet aandoen om er binnen te lopen. Maar ik kan er ook niet wegblijven. Dat is dus elke avond huilen. Ik slaap met haar pyamaatje onder mijn kussen. Dat had ze aan, vlak voor ze is weggehaald.
Van het Haagse Kinderontvoeringsverdrag had ik hiervoor nooit gehoord. Ik was getrouwd met een Australische man van Griekse afkomst, Chloe is in Australië geboren en in 2004 zijn we met zijn drieëen naar Nederland gekomen.
Mijn ex-man is in februari 2005 teruggaan naar Australië. Chloe en ik bleven in Oosterhout. Ze ging hier naar school. Toen ik wilde scheiden is mijn ex naar Nederland gekomen om te praten. We hebben in bijzijn van familie afgesproken dat Chloe bij mij zou blijven. Mijn ex is toen teruggegaan naar Australië. Hij zou hier werk zoeken of Chloe zou in de schoolvakanties naar hem toe gaan.
Later deed mijn ex-man ineens een beroep op het Haags Kinderontvoeringsverdrag. Op grond van dat verdrag is Chloe bij mij weggehaald. Over een week wordt Chloe zes jaar. Ik durf niet naar Australie. Ik zal niet de eerste zijn die daar wegens kinderontvoering wordt opgepakt. Maar ik ben geen ontvoerder. Ik ben de rechtenloze moeder van mijn kind.' |
