|
Vervolg op "waartoe leid het blokkaderecht" |
|
|
|
Toegevoegd door Marie-Louise
|
|
Sunday 10 June 2007 Hits: 970 |
Mijn situatie begint op "waartoe leid het blokkaderecht" in "verhalen" op deze site en kent daarna 4 rechtzaken, een ots en uhp door een raadsrapport wat bol staat van de onwaarheden.
Ik heb nu deels mijn recht gehaald, dwz. ik ben omtrent de rapportage in mijn gelijk gesteld maar dit kwam te laat want voor de uitspraak was er een verlenging van de ots en uhp en nu komt er binnenkort hoger beroep tegen deze ots en uhp en ook nog een zaak om de hele rapportage van de tafel te vegen via de bestuursrechter, maar zeker hierover ben je nooit.
Deze laatste is op hele korte termijn, hiervan is jeugdzorg op de hoogte en de gezinsvoogd die ik had en ook meewerkte naar een thuissituatie dit jaar augustus is plotseling van de zaak gehaald.
Nu zit ik met een gezinsvoogd die óók nog eens psychologe is en die is nu op een vreselijke manier aan het tegenwerken.
In je gezicht doet ze of ze de hele situatie ook zo verschrikkelijk vind, maar achter je rug bekokstooft ze vanalles.
Eerst komen ze met een verhaal van een vermeend misbruik van mijn 5 jarige dochter(dit is ondertussen al teruggebracht naar "ze heeft waarschijnlijk ooit ergens wat gezien" maar ze zeggen niet waar dan), er worden toespelingen gemaakt als zou dit bij mij gebeurd zijn, dan moet ik mijn kind met koorts na een bezoekweekend meegeven tegen het advies van de huisarts in (is al eens eerder voorgekomen en toen belandde mijn kind in het ziekenhuis met longontsteking).
Hierover waren destijds met de vorige gezinsvoogd afspraken gemaakt en gesteld dat in dergelijke situatie mijn kind bij mij moest blijven tot ze zover opgeknapt was dat ze weer terug kon.
Mijn huidige vriend heeft hierover o.a. zijn mening uitgesproken en nu wordt mijn bezoekweekend ineens teruggebracht naar een begeleid bezoek van twee uur per twee weken, en dit alles ondanks het feit dat ze op de hoogte is dat het raadsrapport niet deugt en dat hierop de ots en uhp gebaseerd zijn en dit rapport eind deze maand waarschijnlijk ook nietig verklaard gaat worden.
In ieder geval, alles wijst in die richting, ik ben ook al in mijn gelijk gesteld door de externe klachtencommissie maar je weet maar nooit in dit land.
Ik heb zelfs ondersteuning van het AKJ maar daar trekken ze zichzelf ook niets van aan, want als het er op aankomt proberen ze via slinkse weggetjes er dingen door te drukken die tevoren nooit aan de orde geweest zijn en dus ook niet bij een rechtbank en zelfs niet in hun eigen jeugdhulpverleningsplan (waar ze zich aan dienen te houden) voorkomen.
Mijn idee is nu dat ik zoveel tegenwerking krijg omdat mijn kind voor jeugdzorg een vette bron van inkomsten is want als je weet hoeveel geld er omgaat in het jeugdhulpverleningscircuit dan wordt je akelig.
Ik ben er ondertussen wel achter dat ze, hangende een hoger beroep, niets mogen veranderen aan de huidige regelingen, ik heb dit ook aan één van de advocates gemeld en nu is het afwachten of ze het ook terugdraaien.
Zo niet, komt er nog een kort geding bij want ik laat niets meer over mijn kant gaan.
Ik heb tot nog toe aan alles wat er voorgesteld werdt meegewerkt, hoe onzinnig ik het soms ook vond, en nu stelt zij en ook haar teamleider dat ik nergens aan meegewerkt heb.
Maar ik heb vanaf de eerste dag dat ik met jeugdzorg in kontakt ben gekomen altijd mijn vriend meegenomen en later een medewerkster van het AKJ zodat dit soort verdraaingen van de waarheid ten allen tijde ontkracht kunnen worden, en ook heb ik bij heel veel belangrijke besluiten danwel mijn advocates schriftelijk hiervan op de hoogte gesteld maar ook hebben zij mij vergezeld bij dergelijke besprekingen.
In ieder geval heb ik het idee dat ik momenteel nog verder van huis ben als toen deze hele affaire startte, en aan een ding heb ik dan tot op heden ook nog niet meegewerkt en dat is aan het laatste onzinnige voorstel van de nieuwe gezinsvoogd, een zogenaamd netwerk-familieberaad, ik had daar eventueel wel aan mee willen werken maar heb geen zin om daar te gaan zitten en weer alleen maar vanalles verweten te worden door mijn moeder en ex. zonder dat hieruit ook concrete afspraken voortgekomen zouden zijn, die er dan ook toe zouden leiden dat mijn dochter werkelijk terug bij mij geplaatst zou worden.
Als ik er voor een andere reden aan mee zou moeten werken voelt voor mij net alsof ze een verkrachtingsslachtoffer verplichten om twee weken met haar verkrachter in een hotelkamer door te brengen.
Ik geloof dat dit laatste iets is wat mij ook zeer kwalijk genomen wordt want daarna kreeg ik alleen maar meer tegenwerking.
Voorlopig heb ik het idee dat het einde nog niet in zicht is.
Maria
|
