|
Brief aan minister van justitie |
|
|
|
Toegevoegd door Redactie
|
|
Friday 24 May 2002 Hits: 2040 |
Geachte mr. A.H. Korthals,
minister van Justitie,
Het doet mij, en velen met mij, veel verdriet te merken hoe de Nederlandse rechtspraak zo ondenkbaar oneerlijk kan zijn.
Graag zou ik mijn verhaal kwijt willen en van u uitleg willen krijgen over het volgende:
Mijn zus C. is samen met haar man R. en kinderen Q. en C. (nu 9 en 3 jaar oud) eind december 1999 geëmigreerd naar Canada i.v.m. huwelijksproblemen. Mijn zus en de kinderen kregen het daar echter steeds slechter en het huwelijk liep ten einde. De man was kwaadaardig en mishandelde zijn kinderen geestelijk. Ik ben daar in Nederland en Canada getuige van geweest. Ik ben afgestudeerd pedagogisch hulpverlener.
Het stel heeft in overleg besloten dat C. en de kinderen terug naar Nederland zouden keren. Zoals ze elkaar en de familie beloofd hadden toen ze weggingen.
Kort hierop heeft R. aangifte gedaan van internationale kinderontvoering bij het Canadese gerecht zonder hier ook maar iemand over in te lichten. (Motion without a notice). Van de Rotterdamse Rechtbank kreeg C. te horen dat de kinderen aan R. waren toegewezen wegens instabiel gedrag en ontvoering!
Mijn zus C. heeft meteen een Canadese advocaat ingeschakeld en alsnog geprobeerd zich te verdedigen, zonder resultaat. R. wordt geloofd, de meest egocentrische leugenaar die je je maar kan voorstellen, die van niemand houdt behalve zichzelf. Er zijn psychologische rapporten gemaakt over Q. (jongetje, 9 jaar) waar de gezinssituatie duidelijk naar voren komt. Ook deze zijn door rechters terzijde geschoven.
Ik heb de indruk dat de rechters zich ontrekken aan hun verantwoordelijkheid, de universele rechten van het kind zoals ook genoemd in het Haags Verdrag te toetsen aan de situatie. Alle punten van het pleidooi, met onweerlegbaar bewijsmateriaal, zijn terzijde geschoven. De Centrale Autoriteit heeft hier ook niets tegen het pleidooi ingebracht, slechts gewezen op het belang van het verdrag.
Een moeder wordt nu beroofd van haar kinderen, en de kinderen van haar, voor het leven. De heer R. krijgt volledige toewijzing van het Canadese hof. De wetten zijn daar niet echt gunstig voor vrouwen.
Allen zijn nog Nederlands staatsburger met Nederlands paspoort en hebben anderhalf jaar in Canada gewoond. De Centrale Autoriteit is verantwoordelijk voor het helpen van een misdadiger en het verwoesten van het leven van een moeder en twee jonge kinderen.
De Centrale Autoriteit wenst ook geen enkele garantie te geven voor het veilig in Canada kunnen terugkeren van C. zonder dat zij aangehouden en vervolgd wordt voor kinderontvoering. De Centrale Autoriteit weigert afspraken te maken met de Canadese Autoriteit omtrent verzorging, opvoeding en omgang met de kinderen. Zij is niet geinformeerd over het verkrijgen van goede juridische bijstand in Canada. Zij heeft enkel lastige telefoongesprekken gevoerd en agressieve brieven ontvangen van de Centrale Autoriteiten. Letterlijk hebben zij C. verteld dat zij niets voor haar willen betekenen omdat zij 'lastig' geweest is en niet heeft meegewerkt.
Het enige wat C. heeft gedaan is vechten voor haar kinderen en zichzelf en de kinderen proberen te behoeden voor de geestelijke mishandeling door R.. C. en de kinderen zijn met zijn toestemming naar Nederland teruggekeerd. R. wist dat hij haar kon aanklagen voor ontvoering. Hij wil haar het leven zuur maken zoals hij meerdere keren gezegd heeft. Hij liegt de hele boel bij elkaar en is zelfs onder behandeling bij een psychiater. Zelfs zijn eigen moeder acht hem niet in staat om zijn kinderen op te voeden en vroeg zich al geruime tijd af hoe het mogelijk was dat deze twee nog steeds bij elkaar waren. Het lijkt erop dat niemand naar de sociale en maatschappelijke kant van de zaak kijkt, al worden kinderen fysiek of seksueel mishandeld: het verdrag zal en moet worden nageleefd. De Centrale Autoriteit gaf in de rechtzitting aan dat met artikel 13 van het Haags Verdrag nooit iets gedaan wordt.
In artikel 13 van het Haags Verdrag wordt vermeld dat de Autoriteit kan weigeren de terugkeer van het kind te gelasten indien het kind zich verzet tegen de terugkeer. Q. is 'gehoord' tijdens een rechtzitting. Hier is niet eens verslag van opgemaakt. In de uitspraak staat dat van verzet weinig sprake was. Ik was erbij toen de kinderen op 14 februari aan de vader meegegeven moesten worden. Waar is de Centrale Autoriteit dan? En de Raad Voor De Kinderbescherming en de zogenaamde curator die 'in het belang voor het kind' zijn aangesteld? Van verzet is pas sprake wanneer het zover is. Q. heeft de hele boel bij elkaar geschreeuwd, geschopt en geslagen en zijn zusje C. was ook helemaal ontdaan. Als dit het verzet is wat ze bedoelen dan moeten ze er zijn op het moment zelf zijn en geen tien minuten een paar vragen in een rechtbank stellen. Dit is een momentopname.
De weigeringsgronden voor teruggeleiding zijn aan de kant geschoven, maar konden door diverse getuigen en onafhankelijke rapporten worden bewezen. De teruggeleiding had nooit mogen plaatsvinden. Hoe kan een kind zich in anderhalf jaar 'ontworteld' hebben wanneer het eerst zevenenhalf jaar in Nederland heeft gewoond? Q. had in Canada grote problemen met school en zijn vader, en is daar nooit 'geworteld'.
Hoe is het mogelijk dat mijn zus en zo ook de kinderen levenslang krijgen door iemand die een verhaal verzint omdat hij weet dat het Haags Verdrag bestaat.
Zij zijn allevier Nederlands staatsburger en het lot van mijn zus en haar kinderen ligt in handen van de Canadese rechter. Is het vreemd dat ik U verantwoordelijk stel voor de pijn en het verdriet van mijn zus, haar kinderen, mijzelf en de rest van de familie? Ik vergeet nooit meer de wanhopige ogen van mijn neefje die mij aanstaarden en schreeuwden om hulp om maar niet met zijn vader mee te hoeven. Ik kon alleen maar zeggen: ik kan niets doen lieverd, de hoge meneren hebben beslist, maar je moet niet vergeten dat ik heel veel van jou en je zusje houd.
Ik weet zeker dat ik ze nooit meer zie.
Wat vinden de dames van de Centrale Autoriteit eigenlijk zelf van hun gedrag? Slapen ze wel rustig? Geen hoge ziekteverzuim percentages daar?
Ik verwacht van u een uitgebreid antwoord. |
