door Marjolein Schipper
AMSTERDAM - Moeder Margot Boone heeft zwart op wit toestemming van haar ex-echtgenoot dat ze hun 8-jarige dochtertje Beau vanuit Australië mocht meenemen naar Nederland. Toch moet Boone vandaag in Den Haag in hoger beroep tegen een uitspraak van de Middelburgse rechtbank dat Beau voor 1 december terug dient te zijn in Brisbane. Een zaak die de emoties zo hoog doet oplopen, dat de voltallige Reimerswaalse gemeenteraad gisteravond een motie tégen teruggeleiding heeft ingediend én aangenomen...
Volgens de woordvoerder van de gemeente Reimerswaal "leeft iedereen mee met Beau en haar moeder". In de motie wordt gesteld dat er de laatste tijd veel te veel vraagtekens zijn gerezen rond de praktische toepassing van het Haags Kinderontvoeringsverdrag, op grond waarvan het meisje terug zou moeten: "De raadsleden vinden dat er meer wordt gelet op een zeer strikte uitvoering naar de precieze letter van de wet dan op de belangen van het kind. En die zouden volgens de gezamenlijke fracties voorop moeten staan", aldus gemeentewoordvoerster Ida Sinke.
Moeder Margot Boone uit Yerseke is dolblij met de steun. In 2005 scheidde zij in Brisbane van haar Australische echtgenoot: "Hij heeft op 2 juni 2005 een door de rechtbank goedgekeurde beschikking ondertekend waarin niet alleen letterlijk staat dat ik alleen verantwoordelijk ben voor de zorg voor onze dochter Beau en dat zij bij mij zal wonen, maar ook dat hij 'unconditionally' zal meewerken aan onze terugkeer naar Nederland en ons verblijf hier. Ik was toen natuurlijk het liefst meteen vertrokken, maar de Australische wet schrijft voor dat je een jaar moet wachten voor de echtscheiding officieel wordt uitgesproken."
"Dat heb ik netjes gedaan, hoewel ik in die tijd doorlopend door mijn ex ben lastiggevallen. Hij werkt bij een speciale antiterreureenheid en deinsde er zelfs niet voor terug Beau en mij met zijn dienstwapen te bedreigen. Daarnaar loopt inmiddels een onderzoek van de Commissie Crime en Conduct in Queensland. Toen de scheiding er eind 2006 officieel door was ben ik gelijk mijn huis gaan verkopen om afgelopen april eindelijk definitief naar Nederland te kunnen vertrekken. Ik heb hier nu een baan en een woning, Beau zit naar volle tevredenheid op school."
Deze zomer ontving Boone echter een brief van de Centrale Autoriteit (CA), het uitvoeringsorgaan van het ministerie van Justitie dat ontvoerde kinderen terugbrengt naar de andere partner: "De vader eiste dat Beau zou terugkeren naar Australië. Omdat ik daaraan natuurlijk niet wilde meewerken, stapte de CA naar de rechtbank in Middelburg, die hen tot mijn verbijstering in het gelijk stelde. Vandaag dient het hoger beroep in Den Haag." Volgens de advocaat van Boone, mr. Schoenmakers, heeft de vader op 2 maart 2007 op de valreep een wijzigingsverzoek betreffende de omgangsregeling ingediend: "Volgens de Centrale Autoriteit had mijn cliënte de behandeling van dat, volgens deskundigen overigens volstrekt kansloze, verzoek moeten afwachten. Maar daar is de Australische wet helemaal niet duidelijk in! De rechtbank in Middelburg heeft nagelaten om dat te checken, we hopen dat de Haagse rechter dat wél doet. De beschikking van 2005 dat Beau naar Nederland mag, is ook nog gewoon geldig." Een woordvoerder van de Centrale Autoriteit laat weten niet te reageren op individuele zaken. Boone is nerveus: "Het allerergste is: als het gerechtshof het bevel van de Centrale Autoriteit bevestigt, kan ik niet eens met Beau mee naar Australië, want dan bestaat de kans dat ik word opgepakt als kinderontvoerder! Haar vader kent ze amper, hij is verhuisd, ze kan niet terug naar haar oude school. Maandenlang, tot het wijzigingsverzoek van de vader is behandeld. Dat noem ik pure kindermishandeling." bron: 1 november 2007, telegraaf.nl |
