|
Horende doof - ziende blind. |
|
|
|
Toegevoegd door Redactie
|
|
Tuesday 02 September 2003 Hits: 1873 |
De laatste maanden krijgen wij steeds meer signalen vanuit de "verdedigende partij" dat zowel de Raad voor de Kinderbescherming als Buro Jeugdzorg en het FORA waarschuwingen inzake (internationale) kinderontvoering terzijde leggen en de verdedigende ouder beschuldigen van "over-bescherming" en "tussen de oren" problematieken bij deze.
Deze starre en onterechte houding zien wij al langer bij eerder genoemde "onderzoek- en beschermingorganisaties", doch het komt nu steeds vaker voor dat er kinderen Internationaal worden ontvoerd omdat deze organisaties "botweg" niet naar de verdedigende ouder wenst te luisteren, waardoor eerder genoemde instanties zich indirect schuldig maken aan het creëren van internationale ontvoeringsmogelijkheden.
Wanneer deze ontvoering dan heeft plaatsgevonden, dan trachten deze organisaties (met name de Raad voor de Kinderbescherming) hun handen in onschuld te wassen door te stellen dat zij alles "gedaan" hebben ingevolge de Normen-2000 en hun dan ook geen blaam treft, waarbij zij er dan maar gemakshalve aan voorbij gaan dat zowel de benadeelde ouder als diens advocaat op ontvoeringsdreiging gewezen hebben.
De Raad voor de Kinderbescherming heeft meerdere malen erkend dat zij niet aan "waarheidsvinding" doen, wat inhoudelijk wil zeggen dat men hen van alles op "de mouw kan/mag spelden", zij dit in hun rapporten zetten en deze rapporten dan ook nog aan de Rechtbank aanbieden, waarop de Rechtbank dan een beslissing gaat nemen met als basis deze rapportage van de Raad.
Prof. Dr. Peter Hoefnagels =Emeritus Hoogleraar aan de VU van Amsterdam= heeft in meerdere publicaties de incompetente werkwijze van de Raad voor de Kinderbescherming al AANTOONBAAR gemaakt met keiharde bewijzen, wij (als Stichting Kinderontvoering) trachten ook al sedert geruime tijd de incompetentie van deze Raad voor de KinderMISHANDELING bekend te maken, doch om één of andere reden blijven de oogluiken van deze Raad gesloten, dit over de ruggetjes van vele gedupeerde kinderen.
Wat kan hieraan gedaan worden?
En hoe kunt u deze instanties verantwoordelijk stellen voor hun incompetente rapportages met de nodige nadelige gevolgen?
Wanneer u er zeker van bent (o.a. middels getuigeverklaring, vermeldingen in de rapportages van de Raad dat u hen hierop gewezen hebt, briefwisseling van uw advocaat waarbij deze de Raad gewezen heeft op ontvoeringsdreiging etc.) dat de Raad (of iedere andere onderzoeksinstantie belast met een onderzoek naar een omgangsregeling betreffende uw kind-eren) de wetenschap heeft dat zij gewezen zijn op een mogelijke (internationale) ontvoering van uw kind-eren, dan dient u hen middels een aangetekend schrijven met ontvangstbevestiging van uw advocaat verantwoordelijk te stellen voor ALLE gevolgen van een eventuele ontvoering.
Deze verantwoordelijkheid moet dan betrekking hebben op de opsporing en repatriëring van het ontvoerde kind-eren, de direct en indirect gemaakte kosten hiertoe etc. etc. Uw advocaat kan dit zeer zeker op de juiste manier formuleren.
Er worden ongeveer 120 kinderen per jaar "wederrechtelijk" naar het buitenland overgebracht, een groot deel hiervan is onttrokken door de halsstarrige en incompetente houding van eerder genoemde "overheidsinstanties" waarbij zij na onttrekking/ontvoering het "dossier" sluiten totdat het kind weer bij de toegewezen ouder (meestal de benadeelde) terug zijn, want zonder aanwezigheid van het kind kan er geen verder onderzoek plaatsvinden (zie de zaak Szadkowska/Ploeger uit Assen).
Hieraan moet in onze maatschappij eens een eind komen, kinderen mogen niet langer de dupe zijn/worden van de incompetentie van eerder genoemde onderzoeksinstanties, met name de Raad voor de Kinderbescherming.
Stichting Kinderontvoering Jacques Smits 026-3891532
|
