Vertaling



RSS

ADS

De ongelijke strijd Afdrukken E-mail
Toegevoegd door Redactie   
dinsdag 11 november 2003     Hits: 10333
Een Nederlandse vrouw ziet haar huwelijk met haar Amerikaanse echtgenoot op de klippen lopen. Zij gaat met hun kinderen van één en drie jaar terug naar Nederland. In Nederland hoort ze dat ze in strijd met het Haags Kinderontvoeringsverdrag handelt: zij heeft haar kinderen ontvoerd. Zij moet terug met de kinderen en als zij niet vrijwillig gaat, dan moeten de kinderen zonder hun moeder terug.
De afgelopen jaren zijn dergelijke ervaringen met het Haags Kinderontvoeringsverdrag regelmatig in de publiciteit gekomen. Stichting De Ombudsman heeft een aantal van deze zaken onderzocht en gevolgd nadat de kinderen op grond van het Verdrag zijn teruggegaan naar de laatste gemeenschappelijke woonplaats van hun ouders.

De uitkomsten van dit onderzoek zijn zorgwekkend. In de door ons bestudeerde zaken blijkt de veronderstelling dat het altijd in het belang van het kind is terug te keren naar de laatste gemeenschappelijke woonplaats, niet juist.
Lees hier het volledige document in PDF formaat.

Hieronder een selectie uit het rapport.
De zaken die Stichting De Ombudsman heeft onderzocht, hebben betrekking op Nederlandse moeders die met hun Nederlandse of buitenlandse man in het buitenland hebben gewoond. Het gaat hierbij met name om landen als de Verenigde Staten, Canada en Australië. De vaders zorgen voor het gezinsinkomen. De moeders1 vervullen de rol van verzorgende ouder. De moeders hebben tijdens het huwelijk over het algemeen geen goedbetaalde baan in het buitenland. Bij het mislukken van het huwelijk gaan de moeders met de kinderen terug naar Nederland omdat zij zich in het buitenland niet zelfstandig met kleine kinderen kunnen of willen redden.

Enige tijd later ontvangen de moeders in Nederland een brief van de Nederlandse Centrale Autoriteit met het verzoek of zij vrijwillig willen terugkeren. Als zij dat niet willen of kunnen, wordt door de Centrale Autoriteit namens de vader een rechtbankprocedure gestart. De rechter stelt in vrijwel alle gevallen de verzoekers in het gelijk. Het Verdrag is immers een teruggeleidingsverdrag. De kinderen moeten terug naar het land van de laatste gemeenschappelijke woonplaats om daar de gevolgen van de echtscheiding af te wachten.

De knelpunten in toepassing van het Kinderontvoeringsverdrag
De meest voorkomende knelpunten zijn;
• De ongelijke strijd bij de Nederlandse rechter.
• De ongelijke strijd bij de buitenlandse rechter.
• Het gebrek aan huisvesting en middelen van bestaan.
• De moeilijkheid in het buitenland gefinancierde rechtshulp te krijgen.

Wij geven op deze punten een toelichting
• De ongelijke strijd bij de Nederlandse rechter
De vader heeft in Nederland bij de teruggeleidingsprocedure een voorsprong, daar hij vertegenwoordigd is door de Centrale Autoriteit, een overheidsorgaan. De moeder moet zich laten vertegenwoordigen door een advocaat die in de praktijk zelden te maken heeft gehad met het Haags Kinderontvoeringsverdrag.

In bijna alle gevallen volgt de Nederlandse rechter bij zijn beslissing het oordeel van de Nederlandse Centrale Autoriteit. Onderzoek naar de omstandigheden en mogelijkheden voor de moeder in het buitenland is niet gedaan. Wij denken hierbij aan zaken van financiële en praktische aard, zoals geld voor levensonderhoud, woonruimte en kosteloze juridische bijstand. De kinderen moeten dus terug, zonder dat gekeken is of hun moeder zich in het buitenland kan redden. Het feit dat de Nederlandse rechter en de Nederlandse Centrale Autoriteit geen rekening houden met de omstandigheden waaronder Nederlandse moeders terug moeten, komt op alle moeders als bijzonder onbillijk over.

• De ongelijke strijd bij de buitenlandse rechter
De vader heeft in het buitenland eveneens een procesrechtelijke voorsprong. De vader krijgt op zijn verzoek van de buitenlandse rechter het gezag, terwijl de moeder met de kinderen in Nederland is. De rechter wijst een dergelijk verzoek toe, soms zelfs zonder de moeder te horen of op te roepen. In Nederland is deze wijziging van het gezag niet mogelijk, omdat in de Nederlandse Uitvoeringswet bij het Verdrag (art.15) 2 is opgenomen dat verzoeken tot gezagswijziging worden aangehouden totdat op een teruggeleidings-verzoek is beslist. In een aantal verdragslanden blijkt een vergelijkbare regeling niet getroffen.
Bij behandeling van het teruggeleidingsverzoek in Nederland speelt de gezagswijziging in het buitenland geen rol. De Nederlandse rechter kan bepalen dat de kinderen terug moeten, zonder zich uit te spreken over het gewijzigde gezag. De moeder komt met gezag in Nederland en moet vervolgens terug zonder gezag over de kinderen. Dit betekent in het buitenland een ongelijke strijd tussen beide ouders, een strijd die de kinderen niet ten goede komt.

Bij terugkeer in het buitenland kost het de moeder maanden om dit gezag weer terug te krijgen. Gedurende deze periode mogen de kinderen hun eigen moeder niet, of heel weinig, zien. De Nederlandse moeders moeten voordat zij van de rechter daar (een deel van het ouderlijk) gezag terugkrijgen, maanden onbesproken gedrag laten zien. Al die tijd moeten zij zich laten bijstaan door een dure advocaat.

In een enkele zaak krijgt de moeder de rol van verzorgende ouder niet meer terug, terwijl de vader een baan buitenshuis heeft. Door naar Nederland te vertrekken is de moeder de verzorgende rol kwijt, terwijl niet nader is onderzocht wat de beste oplossing voor de kinderen is.

• Gebrek aan huisvesting en middelen van bestaan
De vader is meestal in de echtelijke woning gebleven bij het vastlopen van het huwelijk. Hij kan dat ook betalen. De moeder kan, mag of wil niet in de echtelijke woning terug. Zij moet andere woonruimte zoeken, maar zij heeft geen inkomen. Sommige moeders slagen erin een werkvergunning te krijgen en werk te vinden, maar meestal kost dat enige maanden, maanden waarin zij schulden moeten maken. Schulden die zij niet of slechts met grote moeite kunnen aflossen.

In geen enkel geval hoeft de man de vrouw, al dan niet tijdelijk, in het buitenland te onderhouden. De mogelijkheden om in het buitenland een uitkering of bijstand te krijgen zijn zeer beperkt.

• Gefinancierde rechtshulp in het buitenland
De moeder kan geen goede advocaat betalen. De meeste landen zeggen een systeem van gefinancierde rechtshulp te kennen. In geen enkele van de door ons onderzochte zaken heeft de moeder zelfstandig kosteloze rechtsbijstand weten te bemachtigen. Alle Nederlandse moeders hebben vele duizenden euro`s geleend van familie of hebben schuld bij hun advocaat. Het verzoek voor kosteloze rechtshulp is in een enkele zaak zelfs afgewezen, omdat de moeder zich schuldig heeft gemaakt aan kinderontvoering.

Conclusies
Het Verdrag gaat ervan uit dat het altijd in het belang van het kind is, terug te keren naar het land van de laatste gemeenschappelijke woonplaats. In de door ons onderzochte is deze veronderstelling onjuist.
Vooral voor kleine kinderen is de aanwezigheid van de verzorgende ouder veel belangrijker dan terugkeren naar een bepaald land. Nu terugkeer in meerdere gevallen een scheiding tussen kind en verzorgende ouder betekende, moeten we helaas concluderen dat kinderen de dupe kunnen zijn van het Verdrag.

Door het vertrek samen met hun moeder naar Nederland raken de kinderen het contact met hun vader kwijt. Dat contact tussen kind en niet-verzorgende ouder moet
vanzelfsprekend worden hersteld en vastgelegd. Een scheiding tussen moeder en kind is hiervoor niet noodzakelijk en ongewenst. De scheiding tussen moeder en kind vindt
momenteel plaats zonder na te gaan of dat in het belang van de kinderen is.

Kinderen hebben recht op verzorging door hun eigen ouder(s). Toepassing van het Verdrag mag er nooit toe leiden dat kinderen die verzorging niet meer krijgen. Als terugkeer met de verzorgende ouder niet gegarandeerd kan worden, is de huidige toepassing van het Verdrag onaanvaardbaar en in strijd met het Verdrag inzake de Rechten van het Kind (art. 3).


Bron: Stichting De Ombudsman, 10-11-2003.
Lees hier het volledige document in PDF formaat.
 
< Vorige   Volgende >
© 2018 BUITEN-WESTEN
Logo Design Webdesign Webdesignbureau Hurby