Wanhopig gevecht om voogdij van de kinderen     Hits: 1010 In de Verenigde Staten vecht een Rotterdamse vrouw wanhopig voor haar kinderen. Haar man, met wie zij in scheiding ligt, omdat hij al twee jaar een buitenechtelijke relatie heeft, doet er alles aan om de voogdij over zijn twee kleine kinderen te krijgen. Hij heeft de beste papieren, de rechter zal uiteindelijk moeten beslissen. Een van de vele gevallen, waarbij geen enkele Nederlandse instantie een hand uitsteekt voor Nederlandse staatsburgers. Halverwege het gesprek staat Moeder van M. op. Ze komt terug met een ingelijste foto van twee peuters en een baby. `De laatste foto van mijn drie kleinkinderen,` zegt ze met tranen in haar ogen. Ze kijkt er nog even vertederd naar en zet de foto dan weer terug op haar plaats. Dochter Inez slaat het tafereel gelaten gade. `Het is zo erg dat de kans groot is dat mijn ouders twee van hun kleinkinderen misschien nooit meer zien. Daar heb ik nog de meeste moeite mee.` Vijf jaar geleden trouwde de Rotterdamse M. (37) met haar Canadese vriend K. Ze kende hem al ruim zeven jaar en leidde een gelukkig leven in Canada. Dat geluk werd nog eens vergroot toen twee zoontjes werden geboren. Ze zijn inmiddels 3 en 5 jaar, maar het leven van M. en haar kinderen is anderhalf jaar geleden drastisch omgeslagen. De Rotterdamse leeft in een hel, is de wanhoop nabij en laat haar doodongeruste ouders en zus Inez zo af en toe doorschemeren een einde aan haar leven te willen maken. Anderhalf jaar geleden verhuisde het gezin van Canada naar de Verenigde Staten. Het betekende het einde van een gelukkige periode. `M. ontdekte dat K. al twee jaar lang een verhouding met een andere vrouw had,` vertelt I.`K. besloot na de ontdekking direct bij zijn vriendin in te trekken en van M. te scheiden.` De lange ellendige lijdensweg was begonnen. Want M. was het uiteraard met de scheiding eens maar wilde haar kinderen houden. Maar hoe triest ook, zij lijkt geen schijn van kans te hebben. Na de verhuizing van Canada naar de VS kreeg K. namelijk een verblijfsvergunning maar M. niet. Zij mocht blijven onder de vergunning van haar man. Dat betekent dat als de scheiding erdoor is Miranda ineens illegaal in Amerika verblijft en dus het land uitgezet zal worden. Zonder kinderen. Maar dat is niet de enige dreiging. Volgens de familie van M. doet K. er op dit moment alles aan om zijn ex-vrouw het leven zuur te maken. `Hij treitert haar aan alle kanten,` zegt I. verbitterd. `Alles wat hij wil moet M. doen om te voorkomen dat ze voor de rechter wordt gesleept.` Paar meppen Inmiddels is de schuld van M. aan haar advocaten al opgelopen tot meer dan 50.000 dollar maar een nieuwe zaak is al aangekondigd. Vader van M.: `Ik was erbij toen K. zijn laatste spullen op kwam halen. Maar in plaats dat hij alleen kwam had hij zijn nieuwe vriendin meegenomen. Dat werd M. allemaal teveel. Ze vloog naar buiten en gaf die vrouw een paar meppen. Helaas ging het voor mij allemaal te snel. Ik kon haar niet tegenhouden.` En hoewel het slachtoffer geen verwondingen opliep was het koren op de molen van het nieuwe stel. M. werd aangeklaagd wegens het toedienen van psychisch letsel. Voor Miranda ligt een claim te wachten van maar liefst 300.000 dollar. Omdat zij een deel van haar schuld aan haar advocaat op het nippertje heeft kunnen aflossen zal zij in die zaak in elk geval verdedigd worden. Maar inmiddels had K. het wel voor elkaar gekregen dat de kinderen voorlopig aan hem werden toegewezen. `En dat is natuurlijk idioot, want dat is gebeurd zonder dat de andere partij is gehoord,` zegt vader van M. `Vanaf dat moment mocht M. haar kinderen niet meer zien. Dat heeft vier maanden geduurd.` `Omdat wij directe familie zijn mochten wij de kinderen wel zien,` vult dochter I. aan. `In een museum, een half uurtje, onder begeleiding, met Keith erbij en we mochten geen Nederlands met ze spreken. Mijn vader had het daar heel moeilijk mee. De tranen sprongen in zijn ogen toen hij zich bedacht dat dit wellicht de laatste keer zou zijn dat hij zijn kleinkinderen kon zien en spreken. Maar hij werd afgebekt door K. `Niet waar de kinderen bij zijn` beet hij vader toe. Dat was vreselijk, mijn hart brak.` Ze kijkt naar haar vader, de tranen rollen over zijn wangen. `Dat is zo`n vreselijk moment, dat zal ik nooit meer vergeten,` snikt hij. `Ik zag ze zo weglopen en ik kon niets doen. Ik kon geen kant op.` Als hij zich weer hervonden heeft komt de boosheid weer. `Ik erger mij er kapot aan dat de overheid zo weinig doet. Ik snap ook wel dat er verdragen zijn om maatregelen tegen kidnapping te nemen. Heel logisch. Maar deze knaap heeft een uitstekend salaris, kan rechtzaak na rechtzaak aanspannen en het enige wat wij kunnen doen is M. verdedigen. Keer op keer, en iedere keer weer kost het handenvol geld. Maar als dat op is kun je je niet meer verdedigen en is het einde verhaal. Dan is M. haar kinderen dus kwijt.` Rechtsbijstand `Maar het is niet zo dat wij uit zijn op een pak geld,` haast I. zich te zeggen. `Wij willen alleen hulp. Er zou een soort rechtsbijstandverzekering moeten komen voor vrouwen die in deze situatie zijn beland. Voor drugssmokkelaars die in het buitenland worden opgepakt staat gelijk hulp klaar. Terwijl zij weten wat voor risico zij lopen. Mijn zus wist helemaal niets, werd ineens geconfronteerd met een overspelige man en dreigt daar ook nog eens voor gestraft te worden. Wij willen gewoon hulp en advies, zodat aan dit psychisch geweld een einde komt.` De spanning in huize M. in Rotterdam is voelbaar. Zeker als gevraagd wordt naar de gevolgen, mocht M. haar kinderen verliezen. `Dan heeft ze geen zin meer om verder te leven,` fluistert I. `Dat heeft ze ons ook al een paar keer gezegd. Ze heeft altijd geknokt voor die kinderen en dat doet ze nog. Maar als ze de strijd verliest...` `Dan vrees ik het allerergste,` maakt haar moeder de zin af. Bron: Rotterdams Dagblad, 2 maart 2002