Ze heeft er een lening voor moeten afsluiten. Een financiële last die ze nog lang moet dragen, vreest ze. "Het is oneerlijk. Ik ben slachtoffer van het Haags Kinderontvoerings Verdrag, dat op mijn zaak helemaal niet van toepassing was. Ik moet nu maar zien dat ik mijn geld weer terugkrijg."

Vorige week kwam het goede nieuws: het Amsterdamse hof bepaalde dat het voor Beau mentaal en fysiek beter is dat ze in Nederland blijft en niet terugkeert naar haar vader Duane Ballin in Australië. Daaraan waren drie uitspraken vooraf gegaan: de rechtbank in Middelburg oordeelde dat Beau best terug kan naar Australië, het Haagse hof vond juist dat het kind bij haar moeder in Yerseke moet blijven en de Hoge Raad verwees de zaak weer terug naar het Amsterdamse hof. Dat acht nu een leven bij haar vader in Australië niet in het belang van het kind.

Daarmee leek het leed geleden, maar dat is slechts ten dele waar. In de komende drie weken kan de Centrale Autoriteit (CA), een onderdeel van het ministerie van Justitie die in deze zaak optreedt namens vader Ballin, opnieuw in cassatie gaan bij de Hoge Raad. Boones advocaat Jack Schoenmakers betwijfelt of het na vier rechtszaken zover komt. Boone zelf wil eerst zien en dan geloven.

Maar ook al legt de CA zich nu neer bij de status quo, dan nog zal Margo Boone de harde juridische strijd lang in haar portemonnee voelen. Ze had haar scheiding in Australië immers keurig geregeld. Ze beschikte over de benodige papieren en er werd een omgangsregeling (waartoe ze nog steeds onder voorwaarden bereid is) getroffen. Een Australische rechter bepaalde dat ze het land mocht verlaten. Onverwacht spande vader Ballin een zaak aan in Nederland op grond van het internationale kinderontvoeringsverdrag. Alsof er sprake was van kidnapping.

Boone: "Het hof oordeelt dat er nooit sprake is geweest van ontvoering. De Centrale Autoriteit had dat kunnen weten, als die gedegen onderzoek had gedaan. Dat heeft ze nagelaten. Ze is gewoon op verzoek van de vader klakkeloos een zaak begonnen en heeft in die zin misbruik van het verdrag gemaakt."

De CA heeft Boone zo een financieel moeras ingetrokken. "Je moet een advocaat inhuren die gespecialiseerd is in het Haags Kinderontvoerings Verdrag. Wat moet je nog meer betalen? De procureur, griffier, rechtbankkosten, een cassatieadvocaat bij de Hoge Raad, want dat mag niet jouw eigen advocaat zijn. Verder een kinderpsycholoog, reiskosten en kosten voor rechtszaken in Australië waarvan ik niet eens wist dat ze waren aangespannen. De CA heeft alles voor Beaus vader betaald. Vliegtickets tot en met de hotelkosten. Het is een ongelijke strijd."

De hele toestand kostte zoveel tijd en zenuwen dat ze van lieverlee haar baan moest opzeggen. "Voor een uitkering kwam ik niet in aanmerking, alimentatie ontvang ik ook niet, dus ik ben maar snel weer een andere baan gaan zoeken. Ik werk nu in de jeugdzorg."

Boone wil de gemaakte kosten terugvorderen van de CA. "Het volledige bedrag krijg je echt nooit terug, maar ik hoop wel een deel. Ik ken moeders in vergelijkbare situaties die aan de bedelstaf zijn geraakt. Die lening op lening moesten afsluiten. Uiteindelijk werd hun kind afgepakt en belandden ze op een kamertje bij hun eigen ouders. Zo wil ik niet eindigen." Familie en vrienden zijn een sponsoractie begonnen. Ze er is erg blij mee, maar 'het zijn niet meer dan druppels op een gloeiende plaat'.

Door Frank Balkenende

bron: PZC, 16 juli 2008