Een meerderheid van de Tweede Kamer (PvdA, CDA en VVD) wil dat minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) bekijkt of Nederland het internationale Kinderontvoeringsverdrag niet te streng interpreteert.

Nederlandse vrouwen die in het buitenland scheiden, kunnen vrijwel nooit tegen de zin van hun ex-partner met hun kinderen terugkeren naar hun moederland. Doen ze dat toch, dan worden ze ook in Nederland aangemerkt als kinderontvoerder. Hun kinderen worden desnoods door de politie bij hen weggehaald en teruggeleid.

In 2007 waren er volgens Justitie 38 kinderontvoeringszaken waarbij een of meer kinderen door een ouder naar Nederland werden meegenomen. In 24 gevallen ging het om de moeder, veertien keer betrof het de vader.

De Centrale Autoriteit, in Nederland verantwoordelijk voor de uitvoering van het Ontvoeringsverdrag, beslist te vaak in het voordeel van de buitenlandse ouder die het kind opeist, vindt Kamerlid Arib (PvdA). „Het verdrag schiet te kort”, stelt zij. CDA-Kamerlid Çörüz vindt dat in het verdrag „de positie van de verzorgende ouder, in het belang van het kind, onvoldoende is geborgd”. Kamerlid Teeven (VVD) hekelt de „bureaucratische houding van Nederland wanneer de niet-verzorgende ouder het wapen inzet om het kind terug te eisen”.

 Door Mariël Croon

Bron: NRC, 27 september 2008