Tien Jaar Later
Toegevoegd door Ingrid   
zondag 17 mei 2009     Hits: 6700

In Augustus 1998 vertrok ik met mijn twee zoontjes naar Nederland vanuit Australia voor een vakantie. Even weg van alle ellende, pijn en verdriet van een divorce.

Het koste me zoveel energy om destijds met mijn twee jarige zoon mijn man te verlaten in verwachting met onze tweede kind. Hoewel ik al sinds 1993 in Australie woonde kende ik maar 1 persoon daar zorgde mijn ex wel voor mijn leven draaide totaal rond mijn ex man.

Elke dag liep ik op eieren zorgde dat er eten op tafel stond en het huis schoon was enz. Maar wat ik ook deed was niet goed genoeg. Het roken van marijuana begon van mijn ex steeds meer problemen te geven. Als ik teveel uitgaf aan boodschappen kreeg ik het op mijn brood er was niet genoeg over voor zijn habit!

Mijn shampoo fles werdt bij gehouden zodat hij wist hoeveel ik gebruikte en als de theelepeltjes niet in de gootsteen lag gooide hij die naar me hoofd.

Tot op een dag hij me uit ZIJN huis gooide 7 maanden in verwachting en de credit kaarten werden voor me ogen doorgeknipt, zonder geld zonder familie in een ander land...........

Kort daarna verliet ik mijn man in 1997 zonder een cent met niet veel bezittingen probeerde ik mijn leven weer op te bouwen.

Mijn ex had andere gedachten en begon me lastig te vallen. Het constant bellen soms wel 6 keer in 2 min. Hij vertelde dan dat ik een slechte moeder was een leugenaar en egoistisch met veel scheldwoorden erbij. Het werd zo erg dat de politie een AVO aanvroeg zodat hij me niet meer lastig mocht vallen. Dit ging zo door voor 1 jaar met de stresses van de rechtbank om uit te werken welke omgangs regeling we konden treffen.

In 1998 werd dan eindelijk orders gemaakt waar J. en inmiddels geboren B. een omgangsregeling had met hun vader. In de orders stond dat ik elke twee jaar naar Nederland kon maar dat ik toestemming moest vragen aan mijn ex! Die zegt dus vrolijk nee dus weer terug naar court kreeg te horen dat ik mocht gaan.

Aangekomen in Nederland kreeg ik de klap de stress en emotionele pijn van het afgelopen jaar kwam allemaal op me af. Het gevoel veilig te zijn begon langzaam terug tekomen.

Toen de tijd kwam om terug te gaan kon ik niet. Hoe kon ik nou met mijn twee zoontje terug naar Australie waar ik een target ben voor mijn ex, de constante struggle om mijn hoofd boven water te houden, ik was exhausted emotionally en lichamelijk kapot je komt in een circle terecht waar je niet uit komt....

In April kreeg ik een brief van de Centrale Autoriteiten dat ik snel terug moest keren met J. en B. Iets wat ik niet deed ik was er van overtuigd dat mijn eigen land toch wel voor mij en mijn kinderen zouden opkomen. Mijn ex kwam naar Nederland voor de rechtzaak, dat ticket werd voor hem betaalt hij kreeg een advocaat van de CA. Na alles wat er gebeurd was in Australie kreeg mijn ex het voor elkaar dat de boy's terug moesten naar Australie. Ik besloot mee terug te keren zodat mijn kinderen niet door de politie werden weggebracht.

Eenmaal in Australie stonden twee federal agents mij op te wachten op Sydeny airport. (zie link Dossier NL-Australie 2000 in Buiten Westen)

Ik kreeg de boy's terug bijna 4 weken na aankomst in Australie kan echt niet inzien dat dat in het beste interest van de kinderen!

Het verdriet, de pijn en de onmacht van het onrecht maakte me kapot hoe is het mogelijk dat dit allemaal zo in elkaar zit. Ik heb de afgelopen 10 jaar gevochten elke dag dag in dag uit voor mijn kinderen, hun veiligheid hun geestelijke welbeing. Je leeft van dag tot dag. Als je niet constant zwemt dan verdrink je zo voelde het aan. Voor jaren lang heb ik gevoeld dat ik in een gevangenis zat. Ik wilde immers niet in Australie zijn, mijn ex schijnt als man zijnde erg veel voor elkaar te krijgen en mijn stem voor HELP totaal ignored. Over de jaren heen heb ik vaak gedacht laat die rechters eens in mijn schoenen en in die van mijn kinderen staan. Ik ben boos nog steeds laaiend dat Nederland mij dit aan gedaan heeft. Het heeft onder anderen handen vol geld gekost, mijn kinderen hebben jaren geestelijk misbruikt door hun vader en niemand is daar verantwoordelijk voor?

Uit eindelijk heb ik een verlenging van de AVO gekregen kort na terug keer en na 6 maanden werdt die verbroken en werd hij op een good behaviour bond geplaatst voor twee jaar.

Intussen zet hij de kinderen tegen mij op door dingen te vertellen waar de kinderen onnodig bang van worden vaak wordt ze vertelt dat hun moeder een liegbeest is. Zijn marijuna addiction wordt gewoon voort gezet en de kids beginnen zich daar langzaam aan van bewust te raken. Hoewel het Ilegal is hier kan ik er niks aan doen!

Ik heb over de jaren heen de kinderbescherming op de hoogte gesteld van verschillende dingen zoals 1 incident waar de kids in zijn auto zitten en mijn ex wordt boos op een andere weggebruiker. Hij snijdt dat persoon af zodat hij moet stoppen, stapt uit knalt met zijn vuist door het dichte raam heen van die persoon, overal bloed. De kids zijn daar helemaal van de kaart en als gevolg nog banger voor hun vader.

J. is nu 13 jaar..... J. wil niet naar zijn vader meer dat wil hij al jaren niet, hij is 13 dus dat zit wel goed dacht ik. Mijn ex is het er niet mee eens en ik stel voor om via een mediator hier over te praten. Na twee uur discuseren stelt de mediator van deze sessie voor dat J.'s mening van belang is maar dat wij beide toestemming moet geven dat iemand met hem praat. Ik geef gelijk toestemming, mijn ex zegt nee dus dan houd het op!

Een maand later krijg ik court papieren in de bus. Mijn ex neemt me mee naar court want ik heb de orders verbroken. Intussen vertelt mijn jongste zoon B. dat hij bang is dat ik naar jail moet want dat had pappa gezegd want ik breng Joshua niet meer.

Ik krijg te horen van mijn advocaat dat er naar j. niet geluisterd wordt en dat als ik vecht tegen dit dan kan het zo rond de 5.551 EURO kosten . Als ik wil dat J. een voice heeft hierin dan moet ik een apparte court procedure aan gaan om de original orders te veranderen. Ook dit gaat handevol geld kosten. Ik krijg een aanvullende uitkering met mijn part-time baan maar kom niet in aanmerking voor hulp met de kosten. Hoe onrechtvaardig is dit? Hebben kinderen dan helemaal geen rechten? Mijn ex gebruikt de rechtbank weer als een middel om zijn gelijk te krijgen.

Ik heb geen andere keuze dan toegeven aan mijn ex's grillen en in de negotiations om op een over eenstemming te komen mijn ex begint steeds gekkere dingen te willen.

Elk weekend wil hij J. hebben!!!! Hij wilde de jongens halen van school........ipv dat ik ze breng naar zijn huis. Mijn advocaat waarschuwt dat ik echt mijn best moest doen om J. naar zijn vader te krijgen en misschien maar eens moest gaan straffen als hij dat niet deed!!!!

Enzo zijn er nieuwe orders gekomen, de dag dat J.'s vader hem haalde van school was J. weg gelopen!

Ik ben nu in onderhandeling met mijn ex zodat ik samen met J. en B. terug kan keren naar Nederland voor een vakantie. Inmiddels heb ik al verschillende dingen te horen gekregen dat ik moet doen van hem als ik naar Nederland wil! Ik vraag mij af of ik financiele hulp kan krijgen hierbij van Nederland zodat ik dit kan aangevechten in court want ik geef het anders niet veel hoop dat mijn jongens hun tante en oom en nichtjes en neefjes weer te zien krijgen na 10 jaar!

Zonder de hulp van mijn lieve familie vooral mijn zus Astrid die 10 jaar geleden zoveel gedaan heeft voor mij en nog steeds een rock is (zie dossiers NL -Australie Buiten Westen 2000) en de steun van mijn moeder zal er een tijd komen dat we vrij zullen zijn.

Ingrid J. en B.